|
|
Wat is een identiteitscrisis
De “identiteitscrisis” die bij veel jongeren voortkomt, komt doordat er een overgang is van ondergeschiktheid en overheerst worden naar zelfstandigheid. Ze weten vaak niet hoe of wat (een leeg gat), doordat ze te veel gedomineerd zijn door ouders. Ze hebben nog onvoldoende moeten/kunnen beslissen.
Verantwoordelijkheid en zelfstandigheid staat voor de deur, maar dit kan men meestal niet aan, door de altijd bemoeiende en beslissende ouders. Na de pubertijd proberen ze wel zelfstandig te functioneren, maar de wereld van zelf moeten beslissen en verantwoording dragen, is vrij nieuwe voor hun.
Men mist een basis en daardoor voelt men zich een vreemde in een vreemde wereld. Er is nauwelijks ervaring met vrijheid. Men zoekt een levensweg maar die is vaak vaag en “beslist niet zoals die van mij ouders.”
De problemen in de pubertijd met de ouders ontstaan doordat ze onder het juk proberen uit te komen (zelfstandig willen zijn) en de dominant probeert dit te verhinderen (want “die is de baas in huis” en “weet hoe het behoort te zijn”). Het is meer de leeftijd en soortgenoten, dan de hormoonverandering.
Doordat men geestelijk volwassener wordt, wil men zelfstandiger gaan functioneren, maar als er een dominerende opvoeder is, zal die sterker gaan ingrijpen, want zijn alleenheerschappij begint anders te wankelen. Degenen die een identiteitscrisis heeft, heeft gegarandeerd en dominerende opvoeder, of een te zwakke opvoeder.
Het was eerst voornamelijk vechten voor erkenning (door vaak in principe tegen te zijn), maar zogauw men het huis uit is, vervalt dit alles. De druk waartegen men vecht, is er dan niet meer en nu komt men in een soort leegte. Dus nergens meer tegen hoeven te vechten, maar ook niet weten wat men wel moet. In principe tegen zijn, is niet zo moeilijk, maar zelfstandig functioneren wel als men het nooit of nauwelijks heeft gedaan.
Men kan het vergelijken met een hond die altijd aan de lijn zit en niet mee wil lopen of trekt (hij wil niet aan de lijn). Waar men ook naar toe gaat, de hond trekt altijd. Laat men hem los, dan rent hij weg uit frustratie, maar de kans is dan zeer groot dat hij verdwaalt, want hij heeft geen vrijheid gekend.