Leo Krans


Depressief zijn (depressiviteit)

Depressief zijn, oftewel depressiviteit, is een van de meest voorkomende geestelijke "ziektes." Het staat tussen aanhalingstekens, want men denkt dat het een ziekte is, maar dat is het niet. Depressiviteit is het gevoel van "Ik zie het niet meer zitten." Men wordt depressief door de omstandigheden + de manier van denken. Beiden zijn noodzakelijk. Van omstandigheden wordt men niet depressief, maar hoe men hier mee omgaat. En de genen hebben er helemaal niks mee te maken.

Depressief zijn heeft grote invloed op iemand levensgeluk. Nog sterker, iemand die depressief is, kan niet gelukkig zijn. Het is het een of het ander. Soms denkt men dat men wel gelukkig is als men depressief is, maar dit kan hooguit heel beperkt zijn. Iemand die wel gelukkig is, is niet depressief. Iemand die zich echt prettig voelt, maar wel last heeft van depressies, is op het moment van de gelukkigheid (nieuw Nederlands woord) niet depressief. Het is dus het een of het ander met gradaties. Dus een beetje depressief en een beetje gelukkig kan wel. Vergelijk het maar met het glas water. Veel water met weinig lucht en andere verhoudingen.

Iemand die bijvoorbeeld ontslag neemt omdat die depressief is (het allemaal niet meer aankan), zal bijna gegarandeerd verder wegzakken in depressiviteit want men heeft dan veel meer tijd om te denken en minder afleiding door het werk. Diegene zal zichzelf dan nog verder omlaag gaan denken.

Depressief zijn is niet erfelijk en is te genezen. Er bestaat geen lichamelijke oorzaak voor depressiviteit. Het wordt volledig veroorzaakt door de persoonlijke denk- en leefwereld van de persoon. Dit geldt voor alle vormen van depressiviteit. Dat het toch lichamelijk aan te tonen is, wil nog niet zeggen dat hier de oorzaak ligt. De wetenschap maakt namelijk een ongelooflijke fout. Ze draaien oorzaak en gevolg namelijk om.

Nogmaals, depressie wordt verooorzaakt door de omstandigheden en de reactie daarop. Er is geen enkele natuurlijke / erfelijke oorzaak voor depressief zijn. Degenen die anders beweren, kletsen onzin. Degenen die beweren dat het erfelijk is omdat het in de hersenen aantoonbaar is, begrijpen een aantal zaken niet. Als ik iemand boos maak, zal die boosheid in de hersenen van die persoon aantoonbaar zijn (daarom is men boos). Maar dat wil niet zeggen dat het daarom erfelijk / natuurlijk is. Voor kwaadheid is het meer voor de hand liggend, maar het geldt ook voor depressies. Dat dit minder voor de hand ligt, komt doordat de oorzaken minder duidelijk zijn.

"Depressiviteit is erfelijk, want bij sommige families komt het vaak voor", is ook een onjuiste conclusie. De gezinssfeer is de oorzaak. Iemand die depressief is, steekt anderen hier mee aan door zijn / haar houding. Depresieve besmetting is vaak minder duidelijk te herkennen omdat het meer onbewuster is en op langere termijnen plaatsvindt. Agressie is duidelijker als voorbeeld. Een agressieve ouder, veroorzaakt angst en / of agressie bij de kinderen. Dit is onvermijdelijk. Een zoon die regelmatig door pa mishandeld wordt kan agressieve neigingen gaan vertonen naar anderen. Erfelijke reden: Geen. Depressie valt onder dezelfde noemer. In een depressieve sfeer is er een grote kans om ook depressief te gaan worden.

De feitelijke oorzaak van depressie is dat door te veel problemen de hersenen te gespannen raken en daardoor komt men in een soort boze bui. Het is een natuurwet die voor iedereen geldt. Daarom is in principe iedereen vatbaar voor depressie en kan ook iedereen een depressie kwijtraken. De omstandigheden en de manier van denken zijn bepalend.

Aangezien depressie geleidelijk aan ontstaan is door de omstandigheden, kan het ook hersteld worden. De oorzaak van een normale boosheid is makkelijk te herkennen, maar bij een depressie ligt het moeilijker want oorzaken zijn minder duidelijk en het proces is langduriger. Depressief zijn is gewoon een vorm van boosheid. De "normale" boosheid is meestal meer een directe reactie op gebeurtenissen. De bus rijdt net voor je neus weg bijvoorbeeld. Maar het heeft ook te maken wat ik hieronder zeg.

Een goed begin is, herkennen dat men depressief is en te beoordelen hoe men op omstandigheden reageert. Iemand die bijna altijd prikkelbaar is, is vermoedelijk depressief. Het is net als met een vol glas water. Iedere extra druppeltje doet het overstromen. Hoe minder depressief men is, des te meer kan men hebben voordat men van kwaad wordt. Iemand in een vrolijke bui is heel moeilijk kwaad te krijgen, want het geestelijke spanningsniveau is laag.

Depressief zijn is heel goed te herstellen zonder medicijnen. Ben het vroeger zelf ook geweest (herkende het toen alleen niet), maar door het schrijven van mijn boeken en dingen over mezelf te begrijpen, is mijn spanningsniveau zeer laag geworden. Wordt niet meer boos als er iets kapot valt.

Een depressie is een vorm van kwaadheid zonder vaak te beseffen waarom men kwaad is. Men is gewoon kwaad. Het is ook niet zo dat men ‘s morgens plotseling depressief is. Het gaat namelijk in kleine stapjes. Vaak dat men het van zichzelf niet eens herkent. Depressie is te herkennen aan alles zwaar inzien, prikkelbaarheid en langdurige kwade buien. Herken je dit, ga er dan maar van uit dat je depressieve neigingen hebt. Alle reden om op te gaan passen, want in veel gevallen gaat het steeds verder achteruit.

Als je denkt dat depressie een lichamelijke oorzaak heeft, probeer dan maar eens het volgende te verklaren.

  1. Als het tegen zit (problemen, slecht weer), verergert de depressie.
  2. Als het mee zit (leuke dingen, prettige aandacht), vermindert de depressie.

Deze veranderingen zouden onmogelijk zijn als het een lichamelijke oorzaak zou hebben.

Antidepressiva

Heb onlangs een reportage gezien over het gebruik van antidepressiva. Ben daar van geschrokken. Meer dan een miljoen mensen in Nederland gebruiken antidepressiva. Het zou het serotonine gehalte in het bloed herstellen want dit zou de oorzaak van depressie zijn. Want een laag serotonine gehalte is volgens de farmaceutische industrie de oorzaak van depressie. Dit is echter geen feit. Men vermoedt (!) dat een laag serotonine gehalte de oorzaak van depressie is. Oftewel, niemand weet met zekerheid wat de oorzaak van depressie is.

Er bleek ook dat antidepressiva feitelijk niet werken. Uit testen bleek dat mensen die een placebo gebruikten ook dachten vooruit te gaan. Een placebo is een pil die geen enkel medicijn bevat, maar de gebruiker laat denken dat het een medicijn is. Iemand die antidepressiva slikt gaat denken dat men zich beter laat voelen. Geen enkel onpartijdig onderzoek toont aan dat antidepressiva helpt. Het is feitelijk onzin dat "herstel van het serotonine gehalte" een depressie doet verdwijnen. Of het serotoninegehalte de oorzaak is van depressie is nooit aangetoont. Wel een perfecte manier om medicijnen te kunnen gaan verkopen.

Depressiviteit is een een psychische ziekte. Oftewel het komt door de manier van denken. Het is dus niet erfelijk of een of andere ziekte die je op de een of andere manier binnen krijgt. Daarom is depressiviteit niet te genezen met een pil. Het kan hooguit verdoven. Heeft eigenlijk net zo veel nut als alcohol of drugs. Als je onder invloed bent, lijkt het beter, maar het is het niet. Het verschil met antidepressiva is dat deze eigenlijk geen invloed heeft, maar men denkt dat het wat doet.

Gebruikt iemand antidepressiva, dan gaat er een ander probleem ontstaan en dat zijn de ontwenningsverschijnselen. Want die zijn er wel. Men gaat zich dan zeer onprettig voelen en angststoornissen kunnen gaan ontstaan. Een intensieve gebruiker kan daarom niet zo maar gaan stoppen. Dit zal of heel langzaamaan moet gebeuren of onder doktersbegeleiding. Deze ontwenningsverschijnselen worden vaak "vergeten" op de bijsluiter.

Testen voor depressiviteit

Op diverse sites kun je testen of je depressief bent. Kijk hier zeer goed mee uit en doe het bij voorkeur niet. De uitslag is bijna altijd dat je depressief bent. Want achter deze test zit iemand die pillen wil verkopen. De vragen zijn dusdanig geformuleerd dat een positieve uitslag bijna niet mogelijk is. Tot die tijd voelde je misschien af ten toe wat minder, maar dan ga je denken van dat je misschien wel depressief bent en ga je jezelf omlaag denken.

Dokter en depressiviteit

Aangezien niet bekend is wat de oorzaak van depressiviteit is (voor mij wel), kan een dokter eigenlijk maar een kant op als iemand niemand de vrolijkste is en dat is antidepressiva voorschrijven. Daarnaast verdient een dokter aan medicijnen en sommige doktoren laten zich hierdoor leiden. Daarnaast worden doktoren behoorlijk gehersenspoeld door de farmaceutische industrie. Opleidingen, scholen worden vaak gesponserd door de pillenmakers en die zullen toch echt niet gaan adviseren om geen medicijnen te gaan gebruiken.

Dus, men weet feitelijk niet wat de oorzaak van depressiviteit is. De doktoren weten niet hoe het anders op te lossen. En er is een hele grote lobby om medicijnen te verkopen. Daarom zijn er meer dan een miljoen antidepressiva gebruikers. En het helpt niet. En er zijn bijwerkingen. En er ontstaan ontwenningsverschijnselen.

Ben je dus depressief of niet?

Misschien. Als je je eens wat minder voelt, of je kunt geen doel vinden in je leven, wil dat nog niet zeggen dat je depressief bent. Je manier van denken (en je levenservaringen) bepaalt je situatie. Ben je vaak prikkelbaar en zelden of nooit vrolijk, dan zit er toch iets niet goed. Mis je de levenslust die bij jonge kinderen nog ziet, dan ben je een deel van je positieve levenshouding verloren bij het ouder worden. "Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd" zegt ook een spreekwoord. Als je niet iedere dag momenten van echte vrolijke gevoelens hebt, zit er toch iets niet goed. Jer mist een heleboel levensvreugde die je eigenlijk zou kunnen hebben. Het duidt er eigenlijk al op, dat delen van depressiviteit in je huizen. Niet vrolijk kunnen zijn, is een teken dat er iets niet goed zit. Zie ook de eerste alinea van deze pagina.

Je kunt jezelf omlaag gaan denken of met hulp van anderen (depressietesten). Of je kunt omhoog gaan door anders te gaan denken. Mijn boek kan je helpen met anders te gaan denken. Uiteraard verdien ik aan de boeken, maar dat is punt twee. Daarom zeg ik ook dat je het boek ten alle tijden kunt retourneren. Ik wil dat het helpt.

Het boek komt overigens bijna nooit terug. Als het terug komt, is het binnen een tot twee weken. Ik heb in al die jaren nog nooit een boek terug ontvangen na twee weken. Dus blijkbaar zeg ik voldoende. Weet dat het boek niet echt goedkoop is, maar ik zeg zeer veel. Ga er geen wedstrijdje van maken, maar ik vermoed dat dit het meest omvangrijke boek over psychologie is dat er bestaat. Vroeger was het meer dan 1000 pagina's, maar heb meer tekst op een bladzijde moeten zetten, want anders wordt het voor mij helemaal onbetaalbaar om uit te geven. Anders zou ik er depressief van worden. Dit is een grapje voor alle duidelijkheid. Ik ben het vroeger wel geweest (vermoedelijk), maar nu absoluut niet meer en zal het ook nooit worden. Daar zijn mijn fundamenten van denken te sterk voor geworden.

Wil je nog veel meer weten? Wil je jezelf verbeteren? Mijn boek helpt je.